Boudoirshoot met littekens: haar verhaal over zelfvertrouwen
Soms weet je dat een shoot meer is dan foto’s maken. Dit was zo’n dag.
Ze kwam binnen en vond het super spannend. Dat zei ze ook eerlijk. Ze stapte ver buiten haar comfortzone. Haar littekens door brandwonden zijn zichtbaar. Jarenlang had ze geleerd hoe ze die subtiel kon verbergen.
En nu stond ze hier.
In lingerie. In mijn studio.
De zenuwen aan het begin
Ze was die ochtend super zenuwachtig. Haar woorden.
Toch besloot ze te komen. Niet omdat het makkelijk was. Wel omdat ze voelde dat dit een moment in haar leven was waarop ze zichzelf iets gunde en ook gewoon mooi op foto’s wilde staan zoals al die andere vrouwen.
Tijdens de eerste foto’s zag ik wat ik vaker zie. Schouders iets omhoog. Adem hoog.
Dat deed ze al jaren. Zonder erbij na te denken.
Het kantelpunt
Na 5 minuten draaide ik het scherm van mijn camera naar haar toe voor een sneak peek. Even samen kijken.
Ze werd stil.
“Wauw wat mooi zie ik eruit?” zei ze.
Op het scherm zag ze geen “vrouw met brandwonden”. Ze zag een krachtige, vrouwelijke vrouw. Met littekens. Niet ondanks, maar inclusief.
Dat was het kantelpunt.
Vanaf dat moment poseerde ze anders. Vrijer. Zachter. Krachtiger tegelijk.
Wat ze er zelf over zei
Na de shoot schreef ze mij dit:
“Zó uit mijn comfort zone. Op de dag zelf super zenuwachtig maar dankzij Linda en haar vertrouwen en aanwijzingen en tussendoor een sneakpeak waren de zenuwen snel weg. Een goede booster voor mijn zelfvertrouwen. Ik had niet verwacht zo mooi op de foto’s te staan en dat allemaal dankzij Linda en haar professionaliteit.”
Tijdens de Reveal sessie gebeurde er nog iets bijzonders.
Terwijl ze haar beelden bekeek, zei ze:
“Als ik met het delen van mijn foto’s ook maar 1 vrouw kan overhalen om dit ook voor zichzelf te doen en zich te laten zien zoals ze is, dan is mijn doel bereikt. Dus ja, je mag alle foto’s delen.”
Dat is moed.
Niet alleen jezelf zien. Maar jezelf ook durven laten zien.
Littekens als deel van het verhaal
Haar littekens verdwenen niet tijdens deze shoot. Ze waren er. Ze horen bij haar.
Maar ze bepaalden niet langer het hele verhaal. Ze wilde zichzelf kunnen zien, zonder alleen maar littekens te zien. Ik zeg: Gelukt!
Dat is wat een boudoirshoot kan doen. Het herschrijft niets. Het voegt iets toe. Een nieuw perspectief. Een nieuw beeld van jezelf.
Een vraag aan jou
Misschien herken je iets in haar verhaal. Misschien draag jij ook iets met je mee. Littekens. Twijfels. Een geschiedenis.
De vraag is niet of jouw lichaam perfect genoeg is. De vraag is of jij bereid bent jezelf te zien zoals je werkelijk bent.
En als jij met jouw verhaal ook maar één andere vrouw zou kunnen inspireren, zou je dat dan doen?
Denk daar eens eerlijk over na.
Want zelfvertrouwen begint niet bij het verdwijnen van littekens.
Het begint bij het moment waarop je besluit ze niet langer te verstoppen.
